TAPPING - EFT
Od dnia 18.01.2009 stronę odwiedzono
 205479   razy.

http://amix.org.pl

W gąszczu emocji.

gąszcz

Ile trzeba czyjejś uwagi, miłości by móc żyć? Ile trzeba dotyku, czułości, by chcieć żyć?
Dzieci, którym poświęca się zbyt mało uwagi i nie otacza miłością obumierają. Powoli, w niezauważalny sposób.
Obumieranie zaczyna się od serca, od nadziei.
Z czasem dzieci wyrastają na dorosłych ludzi.
Mężczyzna, którego nikt nie dotyka traci poczucie sensu życia i radość.
Kobieta, której nikt nie okazuje czułości gorzknieje i wysycha.
Ludzie.
Mijamy się, przenikamy myślami...nieczuli na siebie i świat...
Powoli znikamy w czasie...


zgięta sosna

Katarzyna pochyliła się nad sznurówką. Trzeci raz próbowała zawiązać but.
- Następna para będzie bez sznurowadeł.
Nigdy nie potrafiła dobrze zawiązać buta. W dzieciństwie dostawała zawsze za to reprymendę od mamy, a od babci klapsa.
- Jak można bić dziecko za to, że nie potrafi wiązać buta?
Nigdy nie polubiła babci.Babcia była oschła i surowa. Katarzyna drażniła ją swoją beztroską i radością.
- Co się śmiejesz jak głupi do sera? To było ulubione powiedzenie babci. I jeszcze ...
- Dzieci powinno się widzieć, a nie słyszeć. i....
- Życie to nie bajka.
Więc mała Kasia przy babci starała się nie śmiać. Starała się też być jak najmniej widoczna.

Dzisiaj Kasia jest już Katarzyną. Też jest oschła i surowa, a wczoraj dała klapsa Krzysiowi, bo zamiast uczyć się wiązać buty, gadał z niewidzialnymi stworami.
Katarzyna zapomniała o Kasi i o jej radosnym świecie. W życiu Katarzyny nie ma radości, nie ma czułości, bliskości, dotyku. Tata Krzysia odszedł już jakiś czas temu.
Zresztą lepiej, że odszedł i tak się do niczego nie nadawał. Cały czas w głowie mu było tylko jedno...tak jakby życie było pasmem radości i beztroski.
Ciągłe kłótnie o to kto pomyje garnki, kto wyprowadzi psa, wykąpie Krzysia, i jeszcze o setki innych rzeczy wykańczały Katarzynę.
Dobrze, że sobie poszedł. Życie to nie bajka.

Katarzyna ostatnio ma problemy z sercem, boli ją głowa, jest stale zmęczona i rozdrażniona. W głowie ma kłębowisko myśli.



© by Aleksandra Kowalska, 2008